San- o?

Sang ikaw ang akon nga makit-an

Dinakop mo ining dughan

Sa imo nga kaambong

Kaw gid ang pagamingawon

Manaya-naya nimu nga guya

Sa akon nagapasadya

Sa kada nimu nga pagyuhom

Daw malukso ning taguiposoon

Ginahandum gid nga ikaw ang mahakos

Sa akon nga butkon ikaw ang makugos

Ipabutyag ning ginabatyag

Bangud ini na ang natublag

San-o ko pa bala ina maangkon

Inang maila mo nga taguiposoon

Kuntani paghigugma mo ang akon maangkon

Ginapangako ko ikaw lang gid ang akon pagasimbahon

TM SIM

Samtang nagamoderno ang panahon,

nagaupod man ang mga pamatan- on,

sang ginbun-ag ining mga computer kag cellphone,

nagtuhaw man ang makahalalit nga mga jejemon.

Husto nga mga gramatika nga tinun- an,

amat amat na nga nagataliwan,

pati ang husto nga mga paminatasan,

amat amat man nga ginakalimtan.

Ang pagpahapos sang komunikasyon kag mga impormasyon,

ang nahauna nga rason sang aton nga mga alamon,

kun ngaa ang teknolohiya aton naangkon,

kuntani sa husto nga pagginawi ini gamiton.

Cellphone ,gamiton sa mga emerhensiya,

o di gani pakipag- abyan kag komento sa mga balita,

indi nga sa pagpangsasko, nobyo nobyo o nobya nobya,

napabay an mo na ang pagtuon, kakita ka pa kontra.

Jejemon na ang grupo nga lapnag subong nga panahon,

sila ang mga tinuga sa computer kag cellphone,

wrong spelling nga mga tinaga ang ila ginapalapta,

nga nagapalikaw sa insakto nga tinun an sang mga bata.

Ini nga panalambiton, ginahalad ko sa mga pamatan- on,

kuntani mabuksan ang inyo panumduman kag balatyagon,

henerasyon kamu nga ginasandigan sang pungsod naton,

nga makabatak sining umang naton nga sitwasyon.

Daku gid ang mabulig sining teknolohiya nga mga moderno,

makapahapos sang aton adlaw adlaw nga pagsinarayo,

kung aton ini gamiton sa buluhaton nga husto,

piho kadalag an gid ang maangkon mga nene kag toto.

Ang mga dalagku nga palaligban nagagikan sa gagmay nga butang,

gani, ining mga wrong spelling sang mga jejemon indi niyo na pagpabuyan buyanan,

kung indi matapna sa gilayon, piho gid nga makaupang,

sa husto nga pagtuon ninyo mga kabataan.

Gani, panumdumon ninyo mga pinalangga nga pamatan- on,

tagaan limit ang pagsunod sa mga moderno nga sitwasyon,

indi magpadasu- dasu ,inyo gid kuntani nga binag- binagon,

kung ang butang nga na makapaayo o makahalit sa palaabuton.

Sa mga ginikanan nga gapamati sa sini nga waragwagan,

bulubantayi o laygay laygayi man ang inyo mga kabataan,

sa husto nga pagdumala o paggamit sining teknolohiya nga moderno,

bangud may TM SIM na nga sugilanon subong nga tiyempo.

Teknolohiyang Moderno- Sa Ila Makapabag- o.

Wika ( Talumpati)

“Makahihigit ay wala, kahit anumang sandata,makapagtitibay sa bansa, paggamit ng sariling wika, ang ating tanging tanikala.”

            Malaya na tayong mga Pilipino sa pang- aalipin ng ibang bansa. Masasabi na nating ganap na ang ating pagkabansang Pilipino. May sarili na tayong watawat, mayroon na ring pambansang awit at mayroon pang pambansang wika…ang Wikang Filipino.

            Wikang Filipino? Ginagamit ba ito?

            Hindi na lingid sa ating kaalaman na halos wikang Ingles na ang nagmamanipula nitong ating bansa. Hindi ba’t natatawag na malaya ang isang bansa kapag ginagamit ang sariling wika? Nawawalan ng kabuluhan ang wikang pambansa kapag hindi naman ginagamit sa lipunan, sa paaralan at maging sa pamahalaan. Sa kalagayan ngayon ng mga bagay- bagay sa ating bansa at sa sistema ng ating edukasyon, lumilitaw na tila wala pa tayong wikang sarili sapagkat nagpapamanipula tayo sa mga wikang banyaga.

            Sinasabing wika ang sagisag ng pagkalahi… tatak ng isang bansang malaya. Ang mga bansang malaya ay yaong mga gumagamit sa sariliing wika. Sa wikang Filipino naipakikilala ang lahing pagka- Pilipino. Larawan ito ng pagiging matapang, matatag at makatarungan ng mga Pilipino. Ating ibalik sa panahon ng ating mga bayani, kanilang ipinaglaban ang ating bansa sa mga pananakop ng mga mapang- aping mga dayuhan. Ibinuwis nila ang kanilang mga buhay , para lamang makahulagpos tayo sa mga manlolokong dayuhan. At ang Filipino ay ginamit bilang simbolo na isa na tayong malayang bansa.

            Sinasabing, kapag walang wika, walang kultura. At kapag walang kultura, walang wika.

            Kultura ang kabuuan ng mga paniniwala at lahat ng kaugalian ng mga tao. Kung kaya’t kultura ang pinanggagalingan ng wika. Wika ang nagiging midyum para maipahayag ang kultura ng isang pangkat ng mga tao. Ito ang paraan para mapayabong o mapaunlad ang kultura.  

            Sinasabing wika ang matibay na tanikala sa pagkakaisa ng isang bansa.

            Kung sariling wika ang ginagamit sa ating bansa, mawawala ang “ communication gap” sa pagitan ng masa ng mga nagsasalita ng sariling wika at mga pinuno na nagsasalita sa wikang Ingles. Sa ganito tayong mga Pilipino’y lagi nang kikilos at gagawa na parang iisang tao sa paghanap ng kaunlaran, kadakilaan at pagkakakilanlan. Sa pamamagitan ng ating wika, nagkakaintindihan tayo. Dito tayo nagkakaisa at nagtutulungan. Kapag ngakakaunawaan, magkakaroon ng kaunlaran itong ating bansa.

            Aanhin natin ang wikang dayuhan kung iilan lamang sa atin ang nakaiintindi? Hindi ba’t ang pagiging makabuluhan ng isang wika ay yaong naiintindihan, nagagamit at napapakinabangan ng lahat? Oo nga’t Ingles ang wikang ginagamit sa pandaigdigang kalakaran at ito’y hindi natin maiwawalang- bahala lang. Hindi rin naman masama ang panghihiram dahil nakatutulong ito na mapanatiling buhay ang isang wika. Nagiging midyum ito sa pakikipagkomunikasyon sa ibang bansa.

            Ngunit paano kaya kung ang wikang Filipino ang ginagamit natin sa mga panayam, pakikipag- ugnayan at pakikihalubilo sa kapwa Pilipino? Hindi ba’t mas mainam dahil naiintindihan ito ng lahat ng tao sa Pilipinas? At kung gamitin kaya ito sa mga inilalathala sa pahayagan, hindi ba’t mas madali nating maaabot ang mga hinanaing, mga naisin o kaya’y mga pangyayari sa ating bansa?

            Wikang Filipino ang sentro ng Pilipinas na pinanggagalingan ng lakas para mapatatag ang ating bansa. Ito ang bumibigkis sa mga Pilipino upang magkaisa para sa ikauunlad nitong bansa.

            Wika; sagisag ng kabansaan, sagisag ng kalayaan, sagisag ng karangalan, susi sa pagkakaunawaan, tungo sa kaunlaran, nitong ating Lupang Tinubuan.

Edukasyon ( Talumpati)

            Edukasyon ay di mananakaw ninuman,  kultura ang kinapapalooban ng mga paniniwala’t kaugalian, palakasan ang daan sa pakikipagkaibigan, sandatang kailangang maangkin ng mga kabataan.

            Mahal kong mga tagapakinig naririto na naman po tayo sa isang pagtitipon kung saan an gating pag- uusapan ang mga aspekto na makapagpapalakas sa mga kabataang tulad ko. Mga kabataang magiging susi upang umunlad ang ating Lupang Sinilangan. Mga kabataang makapagbibigay liwanag sa mga mamamayan mula sa madilim na nakaraan. Na magiging daan sa pagbabagong ating inaasam.

            Hindi na lingid sa ating kaalaman na laganap na ang pag- unlad ng agham sa ating lipunan. Kaliwa’t kanan na ang mga makabagong bagay. Katulad ng cellphone at computer. Mga makabagong bagay na makagpapadali n gating pamumuhay…lalung lalo na ng mga kabataan.

            Kahit saang dako ka man ngayon tumingin,marami ng mga internet café ang nagkalat. Iba’t ibang model na rin ng cellphone ang lumalabas. At hindi maikakaila na halos lahat tayong mga nag- aaral sa pribadong paaralan ay umaangkin ng mga bagay na ito. Ngunit, ito  ba ay ginagamit natin sa tamang paraan?

            Mga kaibigan, ang computer ay malaking tulong sa ating mga mag- aaral. Katulad sa mga pananaliksik…hindi mo na kailangang maghalukay pa ng sandamukal na mga aklat para kumuha ng mga kakarampot na datos sa bawat aklat. Punta ka lang ng yahoo..encode mo lang ang topikong hinahanap mo…mag-antay ka lang ng ilang segundo..binggo na .. makikita mo na ang hinahanap mo.  

            Nariyan din ang cellphone na makapagpapadali ng ugnayan natin. Magagamit sa mga panahon ng kagipitan. Hindi mo na kailangan pang mag- antay ng ilang buwan maipadala at tumanggap ng sulat. Sapagkat sa isang text lang, minuto lang aantayin mo..tanggap kaagad.

            Ngunit sadyang namamali ang ilang mga kabataan sa paggamit ng mga teknolohiyang makabago. Sa halip na sa pagpapaunlad ng karunungan ito gagamitin, ginagamit nila ito sa walang kuwentang bagay. Sa halip na magresearch para sa assignment…DOTA, counterstrike, YM at facebook ang inaatupag. Mayroon din diyan na pakikipagtextmate ang pinagkakaabalahan. Nagpupuyat tuwing gabi. Nanlalalim ang mga mata sa kinaumagahan…ang siste nakikipagtextmate sa kung kanino na lamang. Pagdating sa klase..bagsak si nene, inaantok, walang assignment. Pagkatapos magpapadala sa mga magagandang quotes, mag- a-eyeball, magkakarelasyon, mabubuntis, mawawala sa huwisyo ang kinabukasan, malulugmok sa  putikan. Ito ang paraan ng paggamit ng mga kabataan sa mga makabagong teknolohiya.tsk tsk tsk…hindi ba’t edukasyon ang natatanging kayamanan na hindi mananakaw ninuman? Ito ang natatanging sandata na maipagsasanggalang sa lahat ng pagsubok ng buhay. Kapag edukado ang isang tao nagagawa nitong maitama ang mga maling paniniwala na bunga ng kahunghangan. Naisasalba ang isang tao sa lupit ng kahirapan.

            Bumaling naman tayo sa ating banal na kultura. Ito ay ang kinapapalooban ng mga paniniwala’t kaugalian. Ito ang makinang na kasaysayan ng ating mga ninuno. Alam ba ninyo na sa buong mundo, Pilipino ang tinitingala ng mga dayuhan pagdating sa kulturang kinamulatan? Kung kaya’t maraming mga dayuhang ang piniling mag- asawa ng isnag Pilipino nang dahil sa ating kultura. Sapagkat tayong mga Pilipino ay kilala bilang matulungin, mapagkumbaba, masunurin, at magalang na lipi. At ito dapat ang magiging katangian ng ating mga  kabataan. Sa kadahilanang kung taglay ng mga kabataan ang mga ganitong uri ng mga katangian ay mapapadali ang ating pag- unlad. Magkakaroon ng matiwasay na pagsasama. Makakamtan ang paggalang sa bawat kapwa.

            Ang Kultura natin ay maipapakita rin sa mga palakasan. Dahil ito ang isang makinang na daan sa pakikipagkaibigan. Ditto nalilinang ang mga kakayahan na sangkatauhan.  Nahahasa rin ditto ang tiyaga ng mga kabataan s apagkamit ng tagumpay. Kung ang bawat kabataan ay mapapabilang sa isang legal na palakasan, mapapalayo sila sa bisyo. Bagkus, mararagdagan pa ang mga kaalaman at kakayahan nito sa pagsunod sa agos ng buhay. Hindi lamang pisikal na kakayahan ang mahahasa kundi pati na rin ang emosyonal at intelektwal. Sa mga palakasan nagsisimula ang isang magandang pagsasamahan.

            Kayat mahal kong mga tagapakinig…lalung lalo na sa mga kabataang tulad ko, huwag nating antaying mawala ang lahat ng mga pagkakataon para sa ikauunlad natin. Sama sama nating yakapin at tanggapin ang mga aspektong makapagbibigay sa atin ng lakas na makakatulong sa ating ikauunlad. Nasa ating kamay ang pag-unlad na inaantay ating bayan. Sapagkat tayo ang tinaguriang pag- asa ng bayan.

Ang Puno bilang Nasyon

ang isa ka puno mangin mabinungahon

kung ang nagasagod may taguiposoon

husto ang pag- abuno, husto ang paglambon

piho ang produkto sini, lapaw pa sa ginahaum

apang, kung ang nagatatap nagapabaya

makabunyag man o sa hindi,tama na sa iya

inugbakal sang abono, iya ginaibanan

ginabutang sa bulsa , unahon ang kalipayan

mga pinalangga ko nga mga kauturan

ini nga panalambiton akon padalman

natuhoy sa  makasiligni nga kahimtangan

sining nasyon nga Pilipinas, Dutang Ginkatawhan.

Husto nga pagdumala ang kinahanglan sang nasyon

Agud malampasan ang mga upang sa pagtib- ong

Ini sa bulig sang mga yara sa posisyon

Kauturan, maumpisa ini sa balaan nga eleksyon.

Ang pagtib-ong sining cancer nga corruption

Ang rason sang nagalumapaw nga kapigaduhon

Matuod indi madula ang kapigaduhon sa isa ka nasyon

Apang mahagan- hagan ini kung wala sang corruption

Sa mga advertisement,streamers,banners sang mga pulitiko

Nagabanaag nga mga milyones ang ila ginagasto

Sa tion sang eleksyon gaguluwa ang ila nga mga linibo

apang sa ti-on sang pagkapuraot ginalimitahan ang inug- gasto.

Ining pagpanagtag sang kwarta indi na malikawan

Nangin praktikal na lang gid ang mga kauturan

Apang pilia ang nagakadapat sa posisyon

Tampad, may binuhatan, mabinuligon kag maluluy-on

Kailan? (Talumpati)

Isang napakagandang umaga ang aking nasilayan sa aking paggising. Natatanging umaga ika nga. Ako’y naghanda para sa isang natatanging pagtitipon na ito.Nakikita niyo ba itong suot ko? Mahigit 5,000 ang halaga nito, para lamang sa araw na ito. At kung napapansin ninyo na parang umuumbok itong tiyan ko, siyempre, kumain ako nang marami. At teka, may nakakapa yata ako rito sa bulsa ko, ah ito yung mga balat ng kendi na kinain ko kanina.Siyempre, para iwas kaba.

            Ngunit sa aking byahe papunta rito,maraming mga bagay ang nakaagaw sa aking pansin. Mga makabagbag damdamin na mga tanawin. Mga tanawing isa ako sa maaaring sisihin.

            Isang batang lansangan ang tumambad sa aking paningin ng ito’y kumatok sa magara naming kotse. Nanghihingi ng limos. Di raw kumain mula kahapon, at gutom na gutom na. Napansin din niya itong damit, wika pa’y napakaganda raw ng damit ko. Di raw katulad niya na punit- punit. Umusad na iyong trapiko. Natameme ako sa sinabi noong bata. Tama siya napakaganda nitong suot ko at mahal pa. Samantalang ang sa kanya, marahil ang mga pambahay ko na mga damit ay maituturing niyang pinakamaganda niyang damit. At heto, habang ako’y nakamake-up nang maganda at nakasuot nang mamamahaling alahas. Siya nama’y nakamake-up ng mga dumi ng alikabok o kaya’y kuwintas na libag.

            At wika pa ni Daddy na pupunta kami ng Jollibee, McDo, at Greenwich pagkatapos nitong kumpetisyon . Naisip ko iyong bata na naghingi ng limos. Di raw kumain mula kahapon. Tapos , kami, heto 3 fastfood chain ang pupuntahan.Tsk, Tsk, Tsk, tama ba itong ginagawa namin?

            At sa daan, may nakita akong mga anunsyo katulad ng, “give your heart to the flood victims.” Oo, naaalala ko ang nangyari sa Kamaynilaan, ang pagguho ng lupa, ang malalim na baha,mga nangamatay na mga tao, katulad nang nangyari sa atin dito noong kasagsagan ng Bagyong Frank.

            Ho…ano ba tong mga pumapasok sa isip ko? Pero, may katotohanan naman ito mga kaibigan. Hindi na mabilang ang mga batang naggagala sa lansangan. Upang manlimos. Minsan, iyong iba sa kanila, nasasagasaan sa paghabol ng mga pasaherong maaaaring makapagbigay ng panawid- gutom. Malala pa, minsa’y nagnanakaw para lang may ilaman sa mga tiyang kumukulo. Samantalang tayo, nagsasayang ng mga pagkain. Kapag natikman at hindi nagustuhan ang lasa, kaagad- agad na itinatapon sa mga alagang aso o di kaya’y sa lababo. Bakit ganito tayo mga kaibigan? Lalung lalo na sa mga kapwa mga kabataan. Nagsasayang tayo. Winawalang bahala natin ang mga biyayang ating natatanggap. Paano kaya kung balang- araw ay mawawalang parang bula ang lahat ng ating tinatamasa? Magiging katulad tayo ng mga batang lansangan na naglalaro sa dumi. Kumakain ng mga panis. Nasa peligro ang buhay habang nakikipag- agawan sa limos na maaaring maibigay ng mga taong mahihingan. At higit sa lahat, hindi nakakapag- aral at  kinukutya  ng mga taong nakaririwasa sa buhay.

            Sa isang araw na ito, bumili kami ng damit na ito. Pagkatapos, hindi ko naman ito magagamit araw- araw. Habang iyong ibang bata o pamilya, halos di makabili ng isang saplot. Maluho tayo mga kaibigan. Hindi lang basta, usaping damit ito. Naririyan ang mga modernong bagay na ginagamit natin sa mga walang kuwenta.Katulad ng cellphone at computer.

            Kasabay ng pagdating ng mga teknolohiyang ito, kasabay rin na nawalang parang bula ang pagpapahalagang Pilipino… ang kultura nating mga Pilipino.

            Araw-araw mo mang daanan ang mga mall, siguradong hindi ito mawawalan ng mga kabataang nagliliwaliw. Pamamasyal kasama ng mga barkada. Pero, kapag ginising mo para magsimba…ni ayaw gumalaw,ayaw sumama…ang siste pa’y…andyan naman ang Diyos kahit saanmang dako…kahit sa CR pwede akong magdasal..maririnig niya rin naman ako.

Isang kabuktutan. Malayung malayo sa pananaw ng mga kabataan noon.

            Cellphone…teknolohiyang makabago.

            Wr na u? hir na me?

            Txtmate, eyeball,buntis. Yan ang epekto nitong makamandag na cellphone…cp ika nga.

            Nawala ang mga gramatikang pinag-aralan. Pati ang tamang pakikipag-usap sa mga magulang ay nawalang parang bula. Mas inuuna pa ang pakikipagtextmate kaysa sa paggawa ng mga takdang aralin. Hindi nakakatapos ng pag-aaral sapagkat may mga textmate na kinakatagpo. Nawala na ang dating Maria Clara . sa halip na sa bahay nililigawan,Kahit sa gilid ng daan naglalambutsingan. O  di kaya’y sa plaza nagtutukaan, nagyayakapan. Walang pakialam sa mga nakakakita.At kapag nadisgrasya, mahihinto sa pag-aaral, sasabihin nagkamali lang o di kaya magulang ang magkakaproblema dahil nagkapamilya nang maaga ang minamahal na anak.

            Ganito na ba ang pagpapahalaga ng mga bagong henerasyon? Ito na ba ang epekto ng modernisasyon?

            Mukhang namamali yata ang pagkaunawa niyo mga kapwa ko kabataan.

            Hindi ba’t ang natatanging layunin ng teknolohiya ay para mapadali ang ating mga gawain? Upang hindi masayang ang ating oras, panahon at pera? Upang mapaayos ang ating gawain? Upang mapaunlad ang ating lugmok na estado? Ngunit ano ang ating ginagawa? Inaabuso natin ito!

            Computer…parang tv..parang calculator…parang typewriter…parang telepono…parang andito na lahat ng kailangan ko sa pakikipag-ugnayan. Hindi mo na kailangan pang mag- antay ng buwan para matanggap ng sinulatan mong tao, at isa pang buwan para matanggap ang sagot mula sa kanya. Sapagkat sa tulong ng internet, ng e mail…ilang minuto lang andiyan na.. o di kaya’y mayroon na tayong yahoo messenger na makakapagchat na tayo..o di kaya’y makapag -webcam…o kitams para na kayong magkaharap niyan. Kaya lang, halos ang iba sa atin, sa halip na sa mahahalagang bagay ito gamitin ,pakikipagchatmate sa kung sinong mga tao. Magpapadala sa mga magagandang emoticons, mga graphics..tapos sa bandang huli magsisisi. Nandito rin sa computer ang scientific calculator…mahigit pa nga kung tutuusin…eencode mo lang mga data mo, ilang segundo lang nacompute na...mayroon din diyan cd- rom player…na kung saan pwede kang manood ng mga cd na magagamit sana sa iyong mga kakailanganing impormasyon sa iyong pag- aaral. O di kaya’y mag youtube ka para manood ng mga mahahalagang bagay na makaragdag sa iyong kaalaman bilang isang mag- aaral.

            Mga likha ng siyensya na makapagpapadali ng ating buhay, na makatutulong sa paglinang ng hinuhukay nating edukasyon.Sapagkat ang Edukasyon ang natatanging sandata ng mga mamamayan laban sa mga mapanlinlang na kahirapan at sa agos ng buhay. Ito ay nagsisilbing araw na nagbibigay liwanag sa daan na ating tinatahak. Bala ng kanyon na pumupuntirya sa mga bagay na kailangan sirain na makahahadlang sa ikauunlad ng isang pagkatao. Maituturing din itong isang pinakamataas na kura na tinitingala ninuman.

            Nakaraan lamang ay ating dinanas ang isang kalunos- lunos na pangyayari, ang galit ng kalikasan. Gumuho ang lupa, madaling tumaas ang baha at maraming mga namatay na mga tao. Sino ba ang dapat nating sisihin? Ang Diyos? Ibang tao? O baka tayo?

 Naalala ko kanina ang itinapon kong balat ng kendi. Tsk, tsk, tsk…malaki pala ang nagagawa ng munting balat na iyon. Kung titipunin ko ang lahat ng mga balat ng kendi na itinapon ko kahit saan, pwede na iyong pumigil sa dinadaluyan ng tubig.

            Bakit ngayon ko lang ito naisip? Ikaw, ilang kanal na ba ang napigil mo? Ilang puno na ba ang pinutol mo? Ilang tao na ba ang naapektuhan sa ating mga kabaliwan, kairesponsable? Ilang pera nab a ang nasayang mo sa mga walang kuwentang bagay?

            Kailan pa natin sisimulan ang pagbabago mga kaibigan?  Kung isa pang Bagyong Frank, Ondoy o Pepeng ang darating? Kung isang batang mamamalimos ang aantig sa ating damdamin? O kaya’y, kung maranasan natin ang naranasan ng mga biktima ng ating pagka-iresponsable. Bakit? Ito ba ang kulturang ating kinamulatan… ang pabayaan ang ating inang kalikasan?

           

            Hindi pa huli ang lahat mga kaibigan. Nasa ating sarili ang solusyon ng mga problemang kinakaharap ng ating bansa. Ang kahirapan ay mababawasan kung tayo ay magbibigayan. Ang kaunlaran ng katauhan ay maapasakamay kung ang makabagong biyaya ay gagamitin sa tamang paraan. Ang galit ng kalikasan ay hindi aapoy kung tayo ay mag- aalaga sa ating kapaligiran. Sapagkat, magiging maayos ang isang bansa, kung ang mamamayan ay nagkakaisa, ang bawat tao’y may disiplina, na ikauunlad ng tinubuang- lupa. Kaya’t mga kaibigan, sisimulan ko na ito ngayon. ( pupulot ) ikaw, kailan ka magsisimula?

Dakilang Alila...Dakilang Atleta

---PIYESANG GINAMIT NAKARAANG PRISAA 2010 NA NAGKAMIT NG IKATLONG GANTIMPALA DAHIL SA KAHUSAYANNG IPINAKITA NI CARYL FAYE CO  AT SA TULONG NI  REBELKAGE.

( humihingal)

            Naku!!! tama na, ayoko na, pagod na ako. Pasabugin na ang Iloilo

            Uy, andiyan pala kayo? Ako si Caryl ang dakilang alila ng Iloilo. Dahil sa kaliitan kong ito, marami ang umaalila sa akin, number one diyan ay si Gwen ang mortal kong kaaway. hindi naman siya maganda kaso lang maraming kwarta.

            Pero.  Whaaaaaaaaaaaaaa! Dito ba ang sulok kong takda sa ilalim ng araw! Parati na lang akong pinagdidiskitahan. At ito, itong mga gamit na naman na ito…pinapadala sa akin sa tuktok ng langit.

            ( sasampalin)

            Ouch! Ang face ko!

            Haleer! Hoy bulilit, Face? Facebook  siguro hahahaha.

            Ano na naman ba Gwen?

             Ang mga gamit ko, ipanhik mo iyan sa silid- aralan natin, wala ako sa mood na magpuyat para riyan, masisira ang kagandahan ko, ang tunay na kagandahan! Magpapacute pa ako kay Zander ko.

            Pero!

            Wala nang pero pero pa, gawin mo iyan, kung hindi malilintikan ka sa akin. baka gusto mong ibitin kita nang patiwarik diyan.

            Gwen!

            O ano gagawin mo o hindi? Madali akong kausap!

            Oo na!

            ( Lalakad. Matatamaan ng Bola)

            Araaaayyyy, sino ang humagis ng bola? Eto, pulutin ninyo. ( Spike)

            Nakakainis naman nitong buhay ko, tagabitbit na nga natamaan pa ng bola.

            Miss!

            Ay anak ,ka ng kabayo.. Ano kailangan….. ( tulala) ….. mo?

            By the way ako si Zander, ikaw?

            Rider? As in Mask Rider? ( tulala pa rin )

            Zan-der…ikaw ano ang name mo?

            Ah ako si Zander este Caryl.

            Ah, nakakatawa ka naman, nga pala nakita ko ang pagspike mo sa bola.May potential ka sa volleyball. Baka gusto mong sumali sa volleyball team ng ating school ?

            (Loveteam sa aming school? Siya? At ako?) Sige sige payag ako.

            Okey. Kita tayo sa court mamayang hapon. Magsuot ka ng pang-sports, ha.

            Sports attire? Teka Zander, bakit sports attire?

            Magtatry out ka mamaya para sa volleyball. Naghahanap pa kasi kami hanggang sa ngayon eh.

            Ah… volleyball pala…kala ko..sige..punta ako mamaya.

            Okey, nice one! Kitakits.

            Naku, sayang, akala ko loveteam…pero okey lang… Kaya ko ito.

            Nagsanay ako. takbo rito, banat doon, palo rito, spike doon. Ang dali! Chicken! Hindi ako natakot sa bola. Dahil sa dedikasyon ko nakasali ako sa volleyball team ng school. Nagkaroon pa ako ng tiwala sa aking sarili. At nabansagan pa akong Small but Terrible!

            Hoy! Lampang alila! Eto ang aklat ko, dalhin mo sa room natin.

            Ako ba ang tinutukoy mo?

            Aba aba aba! Astig ha! Bakit kakasa ka ba? Remember…

            Sorry, pero hindi na ako takot sa iyo Gwen, ang mga aklat na ito? Uhmmmm eto ikaw ang magbitbit ng gamit mo.

            Caryl!  O ano tayo na? Oras na ng ensayo?

            Za- zander? Magkakilala kayo?

            Oo, kaibigan ko siya. Isa siya sa magaling na volleyball player..

            Whaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, kaibigan mo siya? Ako na mayaman, maganda, di mo man lang nakausap. Oh my God, hindi ako makahinga..help me…help me!

            Hayy buhay, ganyan ang buhay, minsan ikaw ang bida,  minsan ikaw ang kontrabida…haaayyy. Uyy andiyan pa pala kayo. Ako si Caryl….Dakilang alila? No way!!!! Dakilang Atleta.

            O caryl, meryenda tayo after ng game ha?

            Oks na oks Zander.

            O ayan! Inaya ako ni Zander ,baka, may aaminin..hehehehe…basta mga kaibigan, wag kang matakot, lahat tayo  may tinatagong kakanyahan. ipakita ito at  baka ito na ang simula upang makilala ka ng bayan.